07/24/17

Dunkirk (Christopher Nolan, 2017)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

Dunkirk is een heldenepos over soldaten die in 1940 proberen te ontsnappen aan de oprukkende vijand bij Duinkerken. Regisseur Christopher Nolan kiest niet voor bloederige taferelen zoals in Spielbergs Saving Private Ryan (1998), maar voor suspense, onder meer door ingenieus te monteren tussen drie verschillende verhaallijnen. Het is een van de manieren om de desoriëntatie van de angstige soldaten over te brengen op het publiek. Continue reading

07/19/17

Naked Alibi (Jerry Hopper, 1954)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

Film noir heeft zijn naam te danken aan de duistere praktijken, nachtelijke taferelen en de diepe schaduwen die het beeld vaak bepalen. De toevoeging van schaduw zorgt voor meer dan slechts het creëren van een duistere sfeer, zoals onder meer blijkt in Naked Alibi. Schaduw zegt namelijk veel over wie de filmpersonages werkelijk zijn. Het spel met licht en donker vertelt een ander verhaal dan we denken te zien. Continue reading

07/11/17

Louise En Hiver (Jean-François Laguionie, 2016)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

De animatiefilm Louise En Hiver zal in menige recensie in één adem genoemd worden met The Red Turtle. Dat is begrijpelijk, want de Franse film is de eerstvolgende animatie voor volwassenen die na de film van Michael Dudok in de Nederlandse bioscopen draait. De twee films zijn aan elkaar verwant, onder meer vanwege de fantasierijke manier waarop de levens van de protagonisten langs de kustlijn wordt verbeeld. Continue reading

07/9/17

La Mort De Louis XIV (Albert Serra, 2016)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

Acteur Jean-Pierre Léaud heeft twee weken in bed gelegen voor de opnames van La Mort De Louis XIV. Als je denkt dat hij slapend rijk is geworden, kom je bedrogen uit. Twee weken verplicht liggen acteren is zwaarder dan je denkt, zeker als je constant warme lampen boven je hebt hangen en regelmatig een oversized pruik moet dragen. De film speelt zich af in een kamer zonder ramen. Brandende kaarsen ontnemen de nodige zuurstof. Voor uitrusten is nauwelijks tijd, want Léaud is als Louis XIV vrijwel constant in beeld. Continue reading

07/5/17

Ennio Morricone – Un Uomo Da Rispettare (1972)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

Superior Viaduct ‎is gespecialiseerd in bijzondere heruitgaven op vinyl. De catalogus bevat een eclectische mix van avant-garde jazz, elektronische muziek, folk, new wave en no wave. Zo af en toe brengt het Californische label ook originele soundtracks uit. Na La Jetée, La Planète Sauvage en muziek uit films van Tarkovksi verscheen eerder dit jaar de muziek die Ennio Morricone schreef en opnam voor Un Uomo Da Rispettare. De elpee opent met een van de mooiste muziekstukken die ik dit jaar voor het eerst hoorde. Continue reading

06/28/17

The Bleeder (Philippe Falardeau, 2016)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

Biopics over levende legendes mogen tegenwoordig pas eindigen nadat de levensechte inspiratiebron nog even in beeld komt. Ook The Bleeder ontkomt niet aan dat cliché. De echte bokser Chuck Wepner wandelt vlak voor de aftiteling een rondje voor de camera om te laten zien dat hij nog steeds onder ons is. The Bleeder geeft een vermakelijk beeld van de klappen die hij in zijn woelige leven heeft opgevangen. De film plaatst zowaar ook nog een voetnoot in de Amerikaanse filmgeschiedenis. Continue reading

06/10/17

Souvenir (Bavo Defurne, 2016)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

Isabelle Huppert is een vaste waarde in de Nederlandse bioscopen. Niet al haar films worden hier uitgebracht, maar het zijn er in ieder geval voldoende om te kunnen zien hoe veelzijdig de Franse actrice is. Na de zelfverzekerde vrouwen in Elle en L’Avenir speelt ze in het tussendoortje Souvenir iemand die zichzelf het liefst zou willen wegcijferen. Continue reading

06/3/17

Comfort versus Berlin Syndrome: kleine en grote hobbels op het liefdespad

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

 

Vorig weekend vond in Kino Rotterdam de geslaagde tweede editie plaats van de Filmblog Get Together, georganiseerd door De Filmkijker. Tijdens deze gelegenheid werd exclusief de Amerikaanse film Comfort vertoond. Een paar maanden geleden zag ik Berlin Syndrome van de Australische regisseuse Cate Shortland. In beide films ontmoeten twee jonge mensen elkaar in een metropool en lijkt er binnen 24 uur iets moois op te bloeien. In een van de twee films loopt de ontmoeting slecht af. Continue reading