Korte recensie: Double Play (Ernest R. Dickerson, 2017)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

Double Play is de verfilming van Frank Martinus Arions roman Dubbelspel en wordt verteld vanuit het perspectief van Curaçaoënaar Ostrik Fiel. Hij keert na vele jaren vanuit Amsterdam terug naar zijn geboorte-eiland en haalt daar herinneringen op aan zijn drinkende en vreemdgaande vader Bubu en diens aanvaring met drie dominovrienden.


Double Play heeft een nodeloos warrige vertelstructuur met flashbacks binnen flashbacks. Titels met tijdsaanduidingen worden toegevoegd om helderheid te verschaffen, maar veroorzaken precies het tegenovergestelde effect. De vaak terugkerende voice-over van Ostrik Fiel (Colin Salmon) legt te veel uit en wil alles benoemen wat getoond wordt. Ostrik heeft de stem gekregen van een alwetende verteller, want hij laat de kijker gebeurtenissen zien waarvan hij als kind slechts in geringe mate getuige van is geweest.

Vooral de vrouwelijke cast maakt zich schuldig aan overdreven gespeeld amateurtoneel. De mannen gebruiken iets te vaak en veel te gretig het woord ‘hoer’ als scheldwoord voor hun eega’s. Ik was halverwege de film de tel al kwijt. De camera probeert wanhopig en zonder voorbedacht plan nog iets te maken van alweer een scène met vier mannen rondom een dominotafel.

Een lang uitgerekte en vermoedelijk grappig bedoelde scène met een Amerikaanse sekstoerist lijkt alleen maar te zijn toegevoegd om de film een actiescène met autoachtervolging mee te geven.

Dani Dare in Double Play


Tieneracteur Dani Dare heeft als de jonge Ostrik een ondankbare rol als waarnemer vanaf de zijlijn. Gelukkig krijgt hij aan het eind nog even de kans om met levensechte tranen te laten zien dat hij een aanstormende acteertalent is. En er is natuurlijk befaamde Curaçaose zon. We don’t have much, but we have the sun which is free.

3/10

2 thoughts on “Korte recensie: Double Play (Ernest R. Dickerson, 2017)

    • Het is extra teleurstellend als je weet dat regisseur Ernest R. Dickerson verbonden is geweest aan de geweldige series The Wire en Treme. De kwaliteit van die series ontbreekt volledig in Double Play.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *