Mr. Nice (Bernard Rose, 2010)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

nice

Wie bel je als je een Britse acteur nodig hebt voor een olijke drugsfilm? Wie anders dan Rhys Ifans!

In Mr. Nice speelt Ifans de rol van schrijver en cannabissmokkelaar Howard Marks. Ifans is geboren met een joint in zijn mondhoek, dus die rol past hem als gegoten. En met welk muziek eindig je vandaag de dag standaard een drugsfilm? Het antwoord is voorspelbaar: Don’t Bogart Me, ditmaal in de versie van Fraternity Of Man.

Over het gebruik van Philip Glass op de soundtrack van Mr. Nice heb ik zo mijn bedenkingen. Het moet gezegd dat zijn voortdurend gejaagde minimalistische orkestraties ontegenzeggelijk grandeur geven aan de film, maar al luisterend groeit ook het besef dat Glass de enige hedendaagse componist is die het volste recht heeft zichzelf aan te klagen wegens plagiaat.

6/10