{"id":8377,"date":"2021-07-04T15:32:41","date_gmt":"2021-07-04T14:32:41","guid":{"rendered":"https:\/\/gertverbeek.com\/gertverbeek.com\/?p=8377"},"modified":"2021-07-04T15:32:41","modified_gmt":"2021-07-04T14:32:41","slug":"piccadilly-e-a-dupont-1929","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/gertverbeek.com\/gertverbeek.com\/piccadilly-e-a-dupont-1929\/","title":{"rendered":"Piccadilly (E. A. Dupont, 1929)"},"content":{"rendered":"\"Facebook\"<\/a>\"twitter\"<\/a>\"pinterest\"<\/a>\"linkedin\"<\/a>\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Het British Film Institute houdt de Britse filmgeschiedenis levend door ook dit jaar onverdroten Blu-rays uit te geven. Naast obscure politieke films als Maeve<\/a> uit 1982 (feminisme tijdens The Troubles) en Friendship’s Death<\/a> uit 1987 (ruimtewezen Tilda Swinton landt in Jordani\u00eb tijdens Black September) worden ook bekende klassiekers digitaal opgepoetst en voorzien van nieuwe extra’s. Een daarvan is de zwijgende film Piccadilly met Chinees-Amerikaanse filmster Anna May Wong.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

De Pools-Amerikaanse actrice en danseres Gilda Gray (1895-1959) heeft een bescheiden filmografie met slechts tien titels op IMDb<\/a>. Danseres Mabel in de Britse zwijgende filmklassieker Piccadilly<\/a> is waarschijnlijk Grays bekendste rol. De openingstitels doen vermoeden dat ze een hoofdrol speelt, maar dat is niet het geval. Gilda en Mabel worden meer dan eens naar de zijlijn gespeeld door andere acteurs en personages.<\/p>\n\n\n\n

Mabel Greenfield (Gray) en haar danspartner Victor Smiles (Cyrill Ritchard) vormen de hoofdattractie van de Piccadilly Club in Londen. Het is echter Victor die de mensen naar de club trekt. Daar komt Mabel pas goed achter als ze genoeg heeft van Victors aanhoudende avances en hem laat ontslaan door clubeigenaar Valentine Wilmot (Jameson Thomas) met wie ze een relatie heeft. Het publiek blijft vervolgens weg en Wilmot moet een nieuwe aansprekende hoofdact zien te vinden. Hij ontdekt onder het onderbetaalde personeel de Chinese bordenwasser Shosho (Anna May Wong) en ziet in haar een potenti\u00eble exotische publiekstrekker.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Gilda Gray en Anna May Wong in Piccadilly<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Niet Gilda Gray maar Anna May Wong<\/a> (1905-1961) is de hoofdrolspeelster van Piccadilly. Wong heeft een natuurlijke acteerstijl die is te vergelijken met het spel van generatiegenoot Louise Brooks. Wong houdt het klein waar Gray gaat voor overdreven armgebaren. In hun eerste gezamenlijke sc\u00e8ne heeft Wong slechts een subtiele gezichtsuitdrukking nodig om te laten zien dat ze de ware aard van de relatie tussen Mabel en Wilmot doorziet. Meer dan een halve glimlach heeft Anna May Wong niet nodig om Gilda Gray van het doek te spelen. Duitse regisseur E.A. Dupont profiteert volop van hun verschillende acteerstijlen, want het verhaal vraagt erom. Nog voordat Shosho indruk heeft gemaakt met haar eerste publieke dans, weet de oplettende kijker dat de carri\u00e8re van Mabel in de Piccadilly Club voorbij is, net als haar relatie met de clubeigenaar.<\/p>\n\n\n\n

Mabel Greenfield wordt overigens al naar de marge van het verhaal geduwd voordat Anna May Wong in beeld verschijnt. Eerder in de film voert ze een solodans uit, terwijl een ontevreden klant aan de rand van de zaal eenzaam zit te schransen aan een van de eettafels. Het is de vermaarde Britse acteur Charles Laughton in een van zijn vroege rollen. De klant raakt ontstemd over een vuil bord dat voor hem wordt neergelegd en uit zijn ongenoegen luidruchtig tijdens een ruzie met meerdere personeelsleden van de club (*)<\/strong>. Niemand in de zaal heeft nog oog voor Mabel. Het vuile bord vormt de directe link naar Shosho. Wilmot gaat namelijk met het bord op zoek naar de boosdoener en ziet Shosho op een tafel dansen tussen het ongewassen servies.<\/p>\n\n\n\n

\n