09/5/15

Films die last hebben van hun vorm (1): Een Dag In ’t Jaar (Margot Schaap, 2015)

Facebooktwitterpinterestlinkedin

Een Dag In t Jaar 4

De Nederlandse afstudeerfilm Een Dag In ’t Jaar en de Duitse speelfilm Victoria gaan over twintigers die nog steeds hun draai niet hebben gevonden in het leven. Beide films vallen op vanwege de bijzondere vorm. Een Dag In ’t Jaar speelt zich af op een dag die verspreid over een jaar is vastgelegd en Victoria is opgenomen in één shot van 134 minuten. De vorm wordt zo nadrukkelijk op de voorgrond gezet, dat het ten koste gaat van de inhoud. Continue reading

06/28/15

Prins (Sam de Jong, 2015)

Facebooktwitterpinterestlinkedin

prins01

Vorige jaar was de Nederlandse filmwereld tijdens het Nederlands Film Festival massaal in jubelstemming vanwege Aanmodderfakker. Ik kon mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en bezocht de film op de eerste dag van de premièreweek. Na afloop verliet ik teleurgesteld de zaal. Ik was niet de enige die de film inhoudelijk nogal mager vond. Niemand in mijn vrienden- en kennissenkring was enthousiast. Blijkbaar waren de verwachtingen te hoog geweest naar aanleiding van drie gewonnen Gouden Kalveren of misschien was de film gewoonweg helemaal niet zo goed als pers en promotie ons wilden doen geloven. De Aanmodderfakker van 2015 is Prins. Het speelfilmdebuut werd met veel poeha aangekondigd in de media en door smaakmakers onder vele sterren bedolven. Opnieuw haastte ik me op de premièredag naar de dichtstbijzijnde bioscoop en opnieuw had ik sterk de indruk dat ik de keizer in zijn onderbroek zag lopen. Continue reading

05/23/15

De Surprise (Mike van Diem, 2015)

Facebooktwitterpinterestlinkedin

desurprise3

Een romantische komedie met Jeroen van Koningsbrugge en Georgina Verbaan zou me onder normale omstandigheden nooit naar de bioscoop hebben getrokken. De voornaamste reden om De Surprise te gaan zien, is de terugkeer van Oscarwinnaar Mike van Diem na achttien jaar afwezigheid. Het is een bonus dat zijn comeback een verfilming is van een verhaal uit het fantasierijke oeuvre van Belcampo. In Van Diems eerste speelfilm Karakter probeert hoofdpersonage Katadreuffe zich los te trekken van de invloed van zijn dominante vader. De personages in zijn tweede film De Surprise hebben ook een ontsnappingsdrang. Ze ontsnappen aan de rol die ze tot nu toe in hun leven gespeeld hebben. Continue reading

05/1/15

Kurai Kurai: Tales On The Wind (Marjoleine Boonstra, 2014)

Facebooktwitterpinterestlinkedin

Kurai Kurai 2

Kurai heet in het Engels tumbleweed en in het Nederlands tuimelkruid of steppenroller. Het is een plantje dat zich lostrekt van de grond en als een takkenbolletje door de wind over de steppen wordt geblazen richting onbekende bestemming. Je ziet ze over de grond rollen in menige western en in de videoclip bij het nummer Icecream For Crow van Captain Beefheart. De kurai is hoofdrolspeler in het speelfilmdebuut van Marjoleine Boonstra. Continue reading

02/18/15

Michiel De Ruyter (Roel Reiné, 2015)

Facebooktwitterpinterestlinkedin

Michiel-de-Ruyter2

Michiel De Ruyter is een aanslag op de subwoofers in de bioscoopzaal. Omringende zalen trillen noodgedwongen mee met elk kanonschot en elke kogelinslag. De eerste van meerdere lawaaiige zeeslagen begint vroeg, nog voordat in grote letters de naam van de zeeheld het scherm heeft gevuld. Hollanders en Engelsen bestoken elkaar voor de kust van Zeeland in het zicht van familie, vrienden en kennissen. Al dat oorlogsgeweld zorgt voor veel rondvliegende houtsplinters, ook al loopt vreemd genoeg niet elk digitaal geanimeerde schip daardoor automatisch averij op. Wie goed oplet, ziet vanuit de verte bij enkele ontploffingen veel stof opwaaien maar geen schade aan de scheepsromp. Continue reading

02/13/15

Zurich (Sacha Polak, 2015)

Facebooktwitterpinterestlinkedin

Zurich-still-1

Het casten van een Nederlandse popmuzikant voor een belangrijke rol in een film is meestal ingegeven door commerciële motieven. Jan Smit kreeg de hoofdrol in Het Bombardement (2012) uitsluitend omdat zijn vaste schare fans voor een gegarandeerde hoge opkomst zou zorgen. De makers van het goedbedoelde Wit Licht (2008) zetten Marco Borsato in om zoveel mogelijk bezoekers naar een verhaal over kindsoldaten te lokken, maar die film ging toch vooral over Marco Borsato. Scenarist Helena van der Meulen en regisseur Sacha Polak kozen gelukkig puur vanwege artistieke redenen voor Wende Snijders als hoofdrolspeelster in Zurich. Op papier klinkt dat al als een goed idee, want de zangeres heeft een persoonlijkheid die reikt tot aan de achterste rijen in het theater. In de praktijk blijkt de geïnspireerde casting een schot in roos.
Continue reading