05/1/16

Imagine Film Festival (4 – slot): The Witch (Robert Eggers, 2015)

Facebooktwitterpinterestlinkedin
The Witch (Anya Taylor-Joy)

The Witch (Anya Taylor-Joy)

The Witch werd van tevoren getipt als een van de mogelijke hoogtepunten van het Imagine Film Festival. De enthousiaste berichten die al een tijdje in filmbladen en op sociale media rond zoemden zorgden ervoor dat een extra voorstelling moest worden ingelast. Uiteindelijk belandde de film aan het eind van het festival na het tellen van alle publieksstemmen met een gemiddelde van 7,94 slechts op de 16de plek. De Noorse doorsnee-rampenfilm The Wave wist de top 10 wel te behalen. Is het terecht dat The Witch zo relatief laag is geëindigd? Continue reading

02/10/16

International Film Festival Rotterdam 2016 (2)

Facebooktwitterpinterestlinkedin
Alone 3

Alone

De 45ste editie van het International Film Festival Rotterdam was net zo genre-overschrijdend als in voorgaande jaren. Je kon zonder moeite horrorfilms afwisselen met documentaires. Vandaag voorbeelden uit beide categorieën: de Zuid-Koreaanse nachtmerrie Alone en de neerslachtige Amerikaanse documentaire Chain. Continue reading

01/24/16

Martyrs (The Goetz Brothers, 2015)

Facebooktwitterpinterestlinkedin

martyrs-2015

Niemand zat te wachten op een Amerikaanse remake van de Franse horrorfilm Martyrs, maar dat weerhield het regisserende duo Kevin en Michael Goetz er niet van over te gaan tot een zinloze herhalingsoefening. Na het beloftevolle speelfilmdebuut met de minimalistische roadmovie Scenic Route (2013) gooien de broers met hun tweede film hun goede naam te grabbel.

Continue reading

05/21/15

A Girl Walks Home Alone At Night (Ana Lily Amirpour, 2014)

Facebooktwitterpinterestlinkedin

agirlwalkshomealoneatnight01

Moderne Iraanse vrouwen dragen in het dagelijks leven binnenshuis geen hoofddoek. In Iraanse films doen ze dat echter wel, want anders mogen die films in Iran niet vertoond worden. Vandaar dat in Oscarwinnaar A Separation (Asghar Farhadi, 2011) geen enkele vrouw thuis haar hoofddoek afdoet. Het titelpersonage in A Girl Walks Home Alone At Night kan dat wel straffeloos doen. Het opvallende, stijlvolle speelfilmdebuut van Ana Lily Amirpour is dan ook niet in Iran maar in de Verenigde Staten opgenomen. Continue reading

04/12/15

Imagine Film Festival (3): Wyrmwood: Road Of The Dead (Kiah Roache-Turner, 2014)

Facebooktwitterpinterestlinkedin

wyrmwood1

De zombiefilm is een heel vaak herkauwd horrorgenre. Als je denkt alle varianten nu wel te hebben gezien, duikt er toch weer een film op die de clichés op creatieve wijze weet te omzeilen. Het Australische Wyrmwood is een bonte mix van genres en heeft ondanks de snelle opeenvolging van gebeurtenissen genoeg tijd om minstens twee originele invalshoeken toe te voegen. En er mag gelachen worden. Continue reading

04/8/15

Imagine Film Festival (1): Lost River (Ryan Gosling, 2014)

Facebooktwitterpinterestlinkedin

lost river2

De 31ste editie van het Imagine Film Festival biedt vanaf vandaag tot en met 18 april weer een afwisselend programma waarbij ook ruimte is voor een kunstzinnige benadering van horror en fantasy en voor genrefilms die iets vertellen over de tijd waarin we leven. Het regiedebuut Lost River van Ryan Gosling is daarvan een redelijk geslaagd voorbeeld. Continue reading

03/1/15

Moeders en monsters: The Babadook & Ich Seh, Ich Seh

Facebooktwitterpinterestlinkedin
The Babadook

The Babadook

Sprookjes zijn in de oorspronkelijke vorm meestal griezelverhalen. Ze helpen ons om te gaan met angsten en andere zaken waar we liever niet over praten. Twee recente films gaan over de angsten die het moederschap met zich meebrengt. Zowel in The Babadook als in Ich Seh, Ich Seh is daarbij de hamvraag: wie is het monster? De moeder of het kind? Continue reading

07/3/14

We Are What We Are (Jim Mickle, 2013)

Facebooktwitterpinterestlinkedin

weare2

We Are What We Are is meer een variatie op de film Electrick Children (2012) dan een remake van de Mexicaanse film We Are What We Are a.k.a. Somos Lo Que Hay (2010). Tijdens het kijken dacht ik dan ook dat de regisseur van Electrick Children zich op het horrorgenre had gestort. Niets is minder waard. We Are What We Are is niet gemaakt door Rebecca Thomas maar door de jonge horrorspecialist Jim Mickle die op genrefestivals en in de thuisbioscoop eerder van zich liet horen met Mulberry St (2006) en Stake Land (2010). Mickle heeft wel het thema en twee belangrijke acteurs overgenomen van Rebecca Thomas’ film. Continue reading