Sinds het optreden tijdens Rewire in 2017 is Moor Mother vrijwel elk jaar op Nederlandse podia in actie te zien, solo, in diverse samenwerkingen of met de jazzformatie Irreversible Entanglements. Vorige week donderdag stond de dichter, muzikant, activist en professsor samen met bandgenoot Aquiles Navarro en laptopmuzikant Olof Melander in een goed gevuld OCCII.
Het concert van Moor Mother was onder auspiciën van Space Is The Place en vrij recent aan het programma van OCCII toegevoegd. Haar trio speelde een uitgerekte improvisatie van meer dan een uur. Het duurde een kleine tien minuten voordat hun nevelige soundscape ook over de zaalversterking was te horen. Het muzikale landschap was een verschroeide aarde waar Moor Mother prevelend en soms hardop in zichzelf lachend een weg baande door het stof. Zoals gebruikelijk waren haar herhalende tekstflarden cryptisch en daardoor moeilijk te volgen. Aan de rechterkant van het podium sloeg Navarro een paar keer op en tegen twee conga’s voordat hij ijle noten blies op afwisselend de trompet en andere blaasinstrumenten, zoals een schelhoorn. Melander ving de stem en de instrumenten op in zijn laptop en bewerkte ze tot een elektronische zoemend geheel. Het klonk allemaal als een heel lang, op zichzelf staand intro. Normaal gesproken houd ik wel van donkere ambient, maar dan liever zittend of liggend beluisterd in plaats van hutjemutje staand in de volgepakte voorste rijen. De teksten waren ondoordringbaar hermetisch en werden ontsierd door een krakende microfoon. Dan duurt een uur wel heel erg lang.
Gelukkig was het voorprogramma wel geslaagd met een akoestisch optreden van trompettist James McClure en drummer João Guerra. Het duo stond op de vloer voor het podium en begon met een uitbarsting van noten en roffels, zodat ook achter in de zaal duidelijk was dat het concert was aangevangen. McClure ging van vloeiend gespeelde melodische thema’s over naar abstracte geluiden, in een van de improvisaties eindigend als de zachte ademhaling van een verre branding. Het werd zo stil in de zaal dat het leek alsof niemand durfde te ademen.
Vorige maand was een rijkgevulde concertmaand met een aaneenschakeling van geslaagde optredens. Hieronder een beeldverslag aan de hand van enkele kiekjes.
