David Yow was eerder dit jaar in Melkweg Max weer zijn vertrouwde wilde zelf tijdens het optreden van The Jesus Lizard. De zanger wisselt zijn capriolen op poppodia regelmatig af met bijrollen in voornamelijk kleine onafhankelijke (genre)films. In het recente A Desert prijkt zijn naam voor de verandering op de bovenste positie van de aftiteling.
De meeste films waar zanger/acteur David Yow tot nu toe een bijdrage aan heeft geleverd, hebben nooit een officiële Nederlandse bioscooprelease gekregen. Een uitzondering is Under The Silver Lake (2018) met Yow als zelfverklaarde daklozenkoning in een scène tegenover hoofdrolspeler Andrew Garfield. Je komt hem ook tegen in de Netflix-productie I Don’t Feel At Home In This World Anymore (2017). Hij duikt op in horrorfilms (check vooral Southbound uit 2015) en films rond (punk)rockers, zoals Dinner In America (2020) die in zomer 2022 in Nederland draaide in het kader van Previously Unreleased.
David Yow is tijdens concerten een ongeleid projectiel. Het contrast met zijn kalme rol als privédetective Harold Palladino in A Desert kan niet groter zijn. Je moet wel drie kwartier wachten voordat hij in beeld komt. Tot die tijd draait de film rond Alex Clark (Kai Lennox) uit Los Angeles. Deze fotograaf met een midlifecrisis rijdt door de woestijn van Yucca Valley. Gewapend met een antieke Deardorff 8×10 camera is hij op zoek naar geschikte locaties in spookdorpen en inspiratie voor een mogelijk vervolg op een fotoboek dat hij twintig jaar geleden heeft uitgebracht. Hij logeert in een armoedig motelletje naast de luidruchtige Renny (Zachary Ray Sherman). Alex klaagt bij de moteleigenaar over geluidsoverlast en krijgt snel daarna ongewenst bezoek van Renny en diens vriendin Susie Q (Ashley Smith).
David Yow maakt zijn entree wanneer Alex’ partner Sam (Sarah Lind) detective Palladino vraagt om Alex op te sporen sinds hij al een tijdje niets meer van zich heeft laten horen. De acteur introduceert Palladino als een geduldige oudere man. Hij ziet er met zijn stropdas niet uit als een rocker, maar zijn doorleefde, gerimpelde hoofd verraadt een lang leven met de nodige uitspattingen. Het maakt de acteur zeer geschikt als uitgerangeerde politieagent. Er klinkt een vermoeide ziel in zijn beheerste langzame dictie. Palladino is een bekwame speurder, maar ook iemand die zich te eenvoudig laat verleiden tot oude slechte gewoontes. Die verleiding is niet zonder gevaar.
A Desert wordt in sommige recensies vergeleken met het werk van David Lynch. Dat is iets te veel eer. Regisseur Joshua Erkman heeft met Lynch een voorkeur voor film noir gemeen. Personages denken te kunnen ontkomen aan het noodlot, maar blijken een eenvoudige prooi voor het kwaad dat zich schuilhoudt in de schaduw van verlaten panden. De femme fatale ontbreekt niet. Een ander typisch noir-motief, en ook terugkerend in films van Lynch, is de dubbelganger. Je zou Palladino als een dubbelganger kunnen zien van Alex Clark. Hij treedt in diens voetsporen en tart het lot door dezelfde routes te rijden en in dezelfde motelkamer te overnachten. Ook de detective legt zijn omgeving vast met een fototoestel, in dit geval een digitaal exemplaar. Erkman citeert het overbekende nachtelijke beeld uit Lost Highway (1997) van strepen op het asfalt die onder een snel rijdende auto verdwijnen. Op visueel gebied heeft A Desert niet de klasse van Lynch. Pas in de finale wordt een poging gedaan om de toeschouwer te overrompelen met een hallucinerende montage van zwart-witbeelden.
De herhaling van stappen in het script maakt de verhaallijn van Palladino voorspelbaar. Personages worden geïntroduceerd om vervolgens direct voorgoed uit de film te verdwijnen. Nadat Sam alsnog officieel aangifte van verdwijning doet, wordt de dienstdoende agent alleen gebruikt om achtergrondinformatie te geven over Palladino. De agent zien we verder niet meer terug (en waarom heeft Sam niet meteen de politie ingeschakeld?). De vol overgave schmierende Zachary Ray Sherman speelt iedereen van het doek, maar is niet onvergetelijk kwaadaardig zoals Dennis Hopper in Blue Velvet (1986) of Willem Dafoe in Wild At Heart (1990). De nadruk op lege beeldschermen, en wat een mens daarop zou kunnen projecteren, lijkt bedoeld om diepgang toe te voegen, terwijl de film niet meer is dan een doorsnee low budget thriller is met horrorachtige elementen. De geheimen die in de woestijn verborgen liggen, zijn meer ranzig dan verontrustend. Voor fans van David Yow is A Desert natuurlijk verplichte kost. De jazzy soundtrack is van Ty Segall.
A Desert is online beschikbaar via MUBI.