02/19/16

Cemetery Of Splendour (Apichatpong Weerasethakul, 2015)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin
Cemetery Of Splendour

Cemetery Of Splendour

Cemetery Of Splendour wordt geprezen door de internationale filmpers, maar om mij heen hoor ik voornamelijk negatieve reacties. De contemplatieve cinema van Apichatpong Weerasethakul wekt wrevel en wordt door sommigen als saai en slaapverwekkend ervaren. Dat laatste is niet verwonderlijk bij een film waarin slapen een centraal motief is. Het is misschien zelfs de bedoeling dat je bij Cemetery Of Splendour in slaap valt, zoals mijzelf enkele minuten overkwam toen ik de film de eerste keer zag.

Continue reading

04/6/15

Cinemasia (3): The Last Executioner (Tom Waller, 2014)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

The Last Executioner1

The Last Executioner draagt nauwelijks bij aan de discussie over de doodstraf, maar dat is ook niet de insteek van de makers. De film is een portret van de beul Chavoret. Het enige waar hij zich in de gevangenis van Bangkok zorgen over maakt is zijn karma en de demonen die hem een leven lang plagen. Het historische personage wordt met een opvallend gebrek aan charisma vertolkt door Vithaya Pansringarm, bij sommige lezers bekend als de demonische wraakengel in Only God Forgives (Nicolas Winding Refn, 2013). Continue reading

02/11/09

The Coffin (Ekachai Uekrongtham, 2008)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

the-coffin

The Coffin heeft het mooiste openingsbeeld dat ik zag tijdens het IFFR 2009. De camera glijdt vanaf de voeten over het lichaam van een vrouw (Karen Mok) die vrijwillig in een doodskist is gaan liggen. Als de camera bij haar gezicht is, opent ze haar ogen en vertelt ze over het Thaise ritueel waarbij mensen zich massaal laten begraven, om zowel therapeutische als religieuze redenen. Via haar gezicht tilt de camera omhoog tot ver boven een groep van tegen de honderd gevulde doodskisten die in een cirkel rondom immense beeldengroep opgesteld staan. Continue reading