06/28/17

The Bleeder (Philippe Falardeau, 2016)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

Biopics over levende legendes mogen tegenwoordig pas eindigen nadat de levensechte inspiratiebron nog even in beeld komt. Ook The Bleeder ontkomt niet aan dat cliché. De echte bokser Chuck Wepner wandelt vlak voor de aftiteling een rondje voor de camera om te laten zien dat hij nog steeds onder ons is. The Bleeder geeft een vermakelijk beeld van de klappen die hij in zijn woelige leven heeft opgevangen. De film plaatst zowaar ook nog een voetnoot in de Amerikaanse filmgeschiedenis. Continue reading

02/23/13

Lincoln (Steven Spielberg, 2012)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

lincoln

De term collegebankcinema is zeker van toepassing op Lincoln. De collegebanken in zaal 1 van The Movies hebben gebrek aan beenruimte en zijn ongeschikt voor films van twee en een half uur. Het historische epos is nogal aan de verbale kant. Opletten is het devies, want de geschiedenisles bestaat uit rappe dialogen die in de ondertiteling net zo snel voorbijkomen als de beursnoteringen onder in beeld bij nieuwszender CNBC. Continue reading

08/11/12

Cornelis (Amir Chamdin, 2010)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

cornelis

Cornelis Vreeswijk was een zuipschuit, een pillenslikker, een onbehouwen vlerk en een onvoorspelbare psychoot, kan de buitenstaander concluderen na het zien van Cornelis. Toch wordt de folkzanger in de film geenszins van zijn troon gestoten. Het onaangepaste gedrag van de relatief jong gestorven Hollander, in combinatie met folkliedjes vol onverbloemde teksten en aansprekende refreinen, was juist wat de Zweden zo aantrekkelijk aan hem vonden en waarom ze hem massaal, van jong tot oud en tot op de dag van vandaag, omarmden. Zelfs punkers met hanenkammen zingen zijn teksten enthousiast mee. Continue reading

01/17/12

J. Edgar (Clint Eastwood, 2011)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

jedgar

Leonardo DiCaprio is zeker geen slecht acteur, maar zelfs als hij J. Edgar Hoover op oude leeftijd speelt, blijf ik in hem het jochie zien dat hij is gebleven sinds zijn doorbraakrol in What’s Eating Gilbert Grape (Lasse Hallström, 1993). Daar kan geen make-up tegenop. Continue reading