Morgiana (Juraj Herz, 1972)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

morgiana

De negentiende-eeuwse wereld van de in gotische kledij gestoken zussen Klára en Viktoria (beide vertolkt door Iva Janžurová) maakt een droomachtige indruk. De basis van het nachtmerriegevoel ligt bij de bron: de roman Jessie & Morgiana van de door Edgar Allan Poe geïnspireerde auteur Aleksandr Grin.

We zien de handelingen van de zussen vaak door ogen van Perzische kat Morgiana, gefilmd door een extreem vervormende vissenooglens. Het dier slaat gade hoe de zwart geklede, jaloerse Viktoria in het glas water van haar in witte gewaden gehulde zus traag werkend gif druppelt. De hallucinaties van Klára zijn felgekleurd. Ze valt bijna flauw bij het zien van oranje sinaasappels. Soms lopen blauw en rood door elkaar als een ouderwetse driedimensionale film.

De droomkwaliteit van de film is het sterkst door het ontbreken van geluiden in de soundtrack. Naast dialogen en muziek zijn enkel basisgeluiden te horen, zoals de hamer tegen een muur, een dichtklappende deur, opwaaiend papier en het gelach van de jonge huishoudsters bij de waterkraan op de binnenplaats. Wat onhoorbaar blijft, is het fluisteren van de wind, voetstappen over keien, kattengetrippel over de stenen vloer, fluitende vogels en het geruis van boomtakken. Morgiana kent vele vertrekken, vele gangpaden en vele kamers, maar heeft noch ambience noch room tone.

7/10