Bitterzoete concerten: Xiu Xiu & Shannon Wright

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

Bitterzoet aan de Spuistraat in Amsterdam was de afgelopen twee woensdagen het podium voor twee Amerikaanse muzikale acts die je het liefst ziet in een intieme setting. 17 mei trad Shannon Wright er op samen met haar twee begeleiders en gisteren was het de beurt aan Xiu Xiu. Het duo moest concurreren met een belangrijke voetbalwedstrijd, maar trok desondanks veel meer publiek dan de zangeres een week eerder.

Zanger/gitarist Jamie Stewart van Xiu Xiu verloor tussen twee nummers door heel even zijn zelfcontrole. Hij stak geheel onverwachts een felle tirade af tegen de geluidsman achter in de zaal. Stewart had tot dan toe meermaals aangegeven niet tevreden te zijn over het monitorgeluid. Tijdens de kortstondige woedeaanval hield hij zijn aandacht gericht op de gitaarsnaren die hij aan het stemmen was en vervloekte hij de fucking limiter op de monitor. Toen de snaren eenmaal gestemd waren was hij uiteindelijk vooral kwaad op zichzelf omdat hij zich zo had laten gaan.

Jamie Stewart is een intense performer. Hij verwerkt zijn woede en frustraties gewoonlijk uitsluitend in de muziek. Met veel pathos wisselt hij een zacht trillende falsetto af met huilende kreten die de speakers vervormen en trommelvliezen klieven. De nummers van Xiu Xiu kennen eenzelfde afwisseling van fluisterzacht en beukend hard. Gisteren had Stewart meestal de gitaar in zijn hand, maar als hij zijn handen vrij had stampte hij over het podium heen en weer als een wild dier dat uit zijn kooi wilde breken. De zanger gebruikte tijdens zulke momenten geen drumstok om een losstaande crashbekken te laten resoneren, maar gaf het instrument welgemikte karatetrappen. Muziekpartner Shayna Dunkelman was zijn emotionele tegenpool. Ze verloor nooit haar kalmte en keek de zaal in met een gespeeld verleidelijke blik die nauwelijks onderdeed voor de manier waarop Audrey Horne kijkt in de camera’s van de serie Twin Peaks.

Xiu Xiu – FORGET

Het nieuwe Xiu Xiu-album FORGET is minder experimenteel dan eerder werk. Zelfs de samenwerking met avant-gardist Charlemagne Palestine in het slotnummer Faith, Torn Apart levert een relatief toegankelijke ballade op. Tijdens het optreden had industriële new wave de overhand. De beat was in de basis net zo vierkant als de elektronische openingsdrums van Nine Inch Nails’ Closer. Percussioniste en toetseniste Shayna Dunkelman verrijkte de primitieve ritmes door staand mee te drummen, met veel plezier op bekkens te slaan en diverse percussie toe te voegen. Ook tijdens de paar rustige nummers deelde ze speelse plaagstootjes uit door met de maat mee of juist tegen de maat in te tikken op attributen of dissonante melodietjes te spelen op haar kleine toetsenbord.

De liedjes van Xiu Xiu getuigen van een donkere kijk op het leven. Titels als Born To Suffer, I Luv Abortion en Dear God, I Hate Myself zijn wat dat betreft tekenend. De expliciete teksten van Jamie Stewart waren live goed te volgen wanneer het duo heel stil speelde en niemand zich in Bitterzoet durfde te verroeren, zoals bij de uitvoering van het titelnummer van het derde album Fabulous Muscles. De zwaarmoedigheid werd gerelativeerd met een cover van Sharp Dressed Man. De rednecks van ZZ Top werden op verrassende wijze binnen een homo-erotische context geplaatst.

Shannon Wright

Een week eerder speelde Shannon Wright op dezelfde plek voor beduidend minder publiek. Haar optreden had meer belangstelling verdiend. De Amerikaanse zangeres wordt vaak vergeleken met PJ Harvey en Cat Power. Wright rockt en swingt meer dan PJ Harvey op haar debuutalbum doet. Ze gebruikt geen plectrum en houdt haar gitaarspel los door voornamelijk te tokkelen in plaats van volle akkoorden aan te slaan. De driekwartsmaat keerde vorige week vaak terug, zeker wanneer de zangeres achter haar elektronische piano plaatsnam. De drummer maakte daar soms een bluesy zesachtstemaat van. Zijn creatieve strakke spel, met onverwachte accenten en maatwisselingen, maakte het optreden extra de moeite waard. De rol van de derde muzikant achter het toetsenbord bleef terughoudend decoratief.

Shannon Wright heeft met Cat Power gemeen dat zichzelf op het podium lijkt te willen wegcijferen. Dat deed ze niet alleen vorige week in Amsterdam, maar ook tijdens de optredens op het Britse festival All Tomorrow’s Parties waar ik haar in 2002 en 2007 zag. Wrights gezicht bleef grotendeels verborgen achter een imposante haardos waar slechts haar zingende mond uitstak. Als de zangeres danste, danste ze met zichzelf en gooide ze haar haren nog meer over het gelaat. De paar bedankjes waren nauwelijks hoorbaar en als ze haar gitaar moest stemmen vulde ze de stilte op met een herhalende gitaarsample. De bescheidenheid en verlegenheid stonden in groot contrast met de felle manier waarop ze haar liedjes uitvoerde.

5 thoughts on “Bitterzoete concerten: Xiu Xiu & Shannon Wright

  1. Ik ken Xiu Xiu van het album waarop het duo de Twin Peaks-soundtrack covert. Over die plaat had ik wat gemengde gevoelens, maar ik moet dan ook zeggen dat ik een groot fan ben van Badalamenti’s originele werk.

    • De originele muziek van Angelo Badalamenti is natuurlijk niet te overtreffen. De band speelde overigens niets van hun Twin Peaks-album. Ik zou het wel leuk vinden als Xiu Xiu een van de komende nieuwe afleveringen van Twin Peaks mag afsluiten net zoals de bands Chromatics en Au Revoir Simone dat al hebben mogen doen.

  2. Oh, was er een voetbalwedstrijd? 🙂
    Dank voor deze recensie van twee fijne (want kleine) concerten op één van de fijnere (want kleinere) podia van Amsterdam. Van Shannon Wright had ik achteraf gezien nét wat meer verwacht, terwijl Xiu Xiu de verwachtingen juist ruimschoots overtrof: dit was verreweg het beste concert dat ik tot nu toe van ze zag. Overigens heet de nummer twee van Xiu Xiu (als ik de Bitterzoet-website mag geloven) niet Shayna Dunkelman maar Angela Seo. Niet dat dat zo heel veel uitmaakt… of-ie nou in zijn eentje speelt of met een complete band, Xiu Xiu is 100% Jamie Stewart: weerbarstig, theatraal, intens.

    • De twijfel over Shayna Dunkelman en Angela Seo had ik ook. Beide muzikanten spelen mee op het laatste album. Ik heb uitgebreid gezocht op Google en kwam tot de conclusie dat Angela Seo de persoon is met de lange haren en de heftige tatoeages op haar armen. Die tatoeages kan ik me bij Shayna Dunkelman niet herinneren. Als je op de naam Shayna Dunkelman zoekt vind je op Google Images foto’s waar de muzikant te zien is die bij het optreden op het podium stond.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *