Bande à Part (Jean-Luc Godard, 1964)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

bandapart

In Bande à Part halen de zachtmoedige Franz (Sami Frey) en zijn gehaaide kompaan Arthur (Claude Brasseur) de jonge Odile (Anna Karina) over hen mee te helpen met het stelen van een aanzienlijke som geld uit de villa waar Odile verblijft. In een geschreven toelichting op zijn film schrijft regisseur Jean-Luc Godard over Odile dat ze ‘reageert op de smeekbedes van de wereld op een puur dierlijke wijze, zonder duidelijke logische redenen’. Franz en Arthur zitten achter Odile aan alsof ze opgejaagd wild is. Hebzuchtig en met nauwelijks verbloemde lust storten ze zich op hun prooi en duwen ze haar in een hoek. Anna Karina wordt regelmatig gefilmd als een dier in een kooi, vergelijkbaar met de leeuwen en tijgers in hun kooien bij het circus nabij de villa. De actrice zit soms letterlijk achter tralies, zoals tijdens haar dialoog met Arthur in het trappenhuis van de school, tijdens de korte pauze van hun Engelse les (zie bovenstaande foto). Even later, onderaan dezelfde trappen, volgt een dialoog met Franz en loopt Odile onrustig heen en weer tussen beide zijden van het filmframe, vergelijkbaar met de bewegingen van katachtige roofdieren in gevangenschap. Aan de voet van het trappenhuis houdt een bewaker de twee in de gaten en ook hier wordt het decor bepaald door hekwerken. Franz trekt Odile uit beeld, een indicatie voor de richting die hun relatie opgaat. Franz zal de bevrijder zijn van Odile, maar kan het in de slotscène niet nalaten aan haar dierlijkheid te refereren middels een flauw woordgrapje (croc-Odiles!).