07/27/15

The Family Jams (Kevin Barker, 2009)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

family jams1

Kevin Barker kocht in 2004 zijn eerste videocamera om opnamen te kunnen maken tijdens de Amerikaanse tournee van Devendra Banhart samen met Joanna Newsom en de band Vetiver. Voordat hij mee kon reizen moest hij eerst naar Hawaï vanwege de 100ste verjaardag van zijn oma. Dat verplichte bezoek was een goede aanleiding om de camera uit te testen. Barker opent zijn muziekdocumentaire met beelden van het verjaardagsfeest en vergelijkt zijn eigen familie met de tijdelijke familie die zijn bevriende muzikanten vormden tijdens wat gaandeweg The Family Jams werd genoemd. Continue reading

07/26/15

Soaked In Bleach (Benjamin Statler, 2015)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

soaked_in_bleach

De recente documentaire Cobain: Montage Of Heck gaf via archiefmateriaal en animaties een intieme kijk in het leven van Kurt Cobain. Soaked In Bleach beperkt zich tot de laatste week uit Cobains leven en gaat over de raadselachtige omstandigheden rondom zijn dood. Pleegde de zanger van Nirvana zelfmoord of was hij slachtoffer van een moordcomplot? Uit de filmtitel valt op te maken dat de makers uitgaan van de tweede optie. Bleach verwijst naar Nirvana’s eerste album maar ook naar bleekmiddel waar misdaadsporen mee kunnen worden weggewassen. Continue reading

07/21/15

Bogdanovich & Bogdanovich: She’s Funny That Way & Phantom Halo

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin
Shes-Funny-That-Way2

She’s Funny That Way

Van regisseur Peter Bogdanovich is deze maand twee keer een glimp op te vangen in de Nederlandse bioscopen. Vanaf eind deze maand kan de oplettende kijker hem in While We’re Young (Noah Baumbach, 2014) in de verte zien als spreker op een gala waar een gewaardeerde documentairemaker wordt gehuldigd. Deze week komt hij kort voorbij in de rol van interviewer aan het eind van She’s Funny That Way, zijn eerste speelfilm in veertien jaar. Heeft de oude filmmaker ons nog iets te bieden of kunnen we al onze hoop beter vestigen op zijn eveneens regisserende dochter Antonia Bogdanovich? Continue reading

07/19/15

Fidelio, L’Odyssée D’Alice (Lucie Borleteau, 2014)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

fidelio1

Alice loopt in een werkpak door de machinekamer van een immens schip en maakt als werktuigkundige haar handen vuil aan met olie besmeurde hoofdmotoren. Ze doet me denken aan Ellen Ripley (Sigourney Weaver) in Alien (Ridley Scott, 1979). Ripley was een rolmodel voor sterke vrouwen in films en Alice is in Fidelio, L’Odyssée D’Alice een van haar nazaten. Continue reading

07/17/15

Dior and I (Frédéric Tcheng, 2014)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

dior

Je hoeft geen affiniteit met de modewereld te hebben om plezier te beleven aan Dior and I. De documentaire gaat over een beroemde couturier die binnen zeer korte tijd voor een vermaard modemerk zijn eerste haute couture collectie moet zien te creëren. Werken onder druk levert spanningen en conflicten op, wat voor een film een prettige bijkomstigheid is. Het is ook een film over traditie versus moderniteit, over de liefde voor kunst en het streven naar ultieme schoonheid. Daarnaast heeft Dior and I een interessante soundtrack. Continue reading

07/14/15

The Offence (1972) versus Reservoir Dogs (1992)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

the offence

Het is algemeen bekend dat Quentin Tarantino gretig leent uit de filmgeschiedenis. Pulp Fiction bevat tientallen verwijzingen, onder meer uit Kiss Me Deadly (1955), Rio Bravo (1959), Psycho (1960) en Bande À Part (1964). In Kill Bill leent hij van klassiekers en cultfilms als Citizen Kane (1941), Marnie (1964), Thriller: En Grym Film (1973) en Lady Snowblood (1973). Afgelopen weekend zag ik een film met scènes die me heel erg deden denken aan Tarantino’s speelfilmdebuut uit 1992. Continue reading

07/9/15

The Face Of An Angel (Michael Winterbottom, 2014)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

facofanangel01

De Britse regisseur Michael Winterbottom maakte vroeger films om naar uit te kijken, komedies als het muzikale 24 Hour Party People (2002) en de literatuurverfilming A Cock And Bull Story (2005) of actuele politieke films zoals het vluchtelingendrama In This World (2002) en de documentaire The Road To Guantanamo (2006). Winterbottom is een rusteloze filmer met veel titels op zijn naam. Bij zijn mindere films, zoals de Thomas Hardy-verfilming Trishna (2011) en de komisch bedoelde road movie The Trip To Italy (2014), lijkt het erop dat hij te weinig tijd heeft genomen om het scenario nog eens kritisch te bekijken en bij te schaven. Ook zijn nieuwste film The Face Of An Angel lijdt daaronder. Continue reading

07/8/15

Het Universum van Jaap Pieters (Barbara den Uyl, 2015)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

Jaap Pieters 5

Gisteren was er in EYE een speciale vertoning van Het Universum van Jaap Pieters, de documentaire die Barbara den Uyl maakte over het werk van 8mm-filmer Jaap Pieters. De film werd voorafgegaan door zes korte filmpjes van Pieters en een kort optreden van drummer Han Bennink. Het was fijn om in het digitale tijdperk weer eens naar films te kijken waarbij een ratelende projector achter in de zaal was te horen. Continue reading

07/4/15

Horen, zien, ruiken, proeven en voelen: de vijf zintuigen in films

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

blogathon

Deze week startte filmblogger De Filmkijker een blogathon over de relatie tussen de vijf zintuigen en film. Hij moedigde andere filmbloggers aan hun eerste associaties op papier te zetten en die op hun eigen site te publiceren. Het valt me op dat ik vooral aan films moest denken waarin hoofdpersonages door hun zintuigen worden bedrogen. Continue reading

07/2/15

Lightning Bolt live @ OCCII (1 juli 2015)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin
Lightning Bolt

Lightning Bolt

Volgens de Encyclopaedia Britannica bliksemt het op Aarde elke seconde gemiddeld 50 tot 100 keer. Aan het einde van een tropische dag was gisteren in Amsterdam Lightning Bolt verantwoordelijk voor de elektrische ontlading. Wie gisteren verkoeling zocht was bij OCCII aan het verkeerde adres. Onder normale omstandigheden zou ik bij hoge temperaturen de massa hebben gemeden, maar de vurige concerten van het duo uit Providence, Rhode Island zijn altijd zo spectaculair dat thuis op de bank hangen geen optie was.

Continue reading