10/21/10

Un Homme Qui Crie (Mahamat-Saleh Haroun, 2010)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

homme2

Net als in de Turkse film Honey (zie gisteren) zijn ook de vader en de zoon in Un Homme Qui Crie te beschouwen als archetypen. Ze zijn Vader en Zoon. De vader (Youssouf Djaoro) heet Adam – de naam van zoon Abdel (Diouc Koma) kan eenvoudig verbasterd worden tot Abel. Naast religieuze referenties bevat de film verwijzingen naar de filmgeschiedenis. Continue reading

10/19/10

Rapt (Lucas Belvaux, 2009)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

rapt

Rapt is het Franse woord voor ontvoering en dus een geschikte titel voor dit ontvoeringsdrama rondom de rijke zakenman Stanislas Graff (Yvan Attal, de Franse Adrien Brody). Vlak voordat een groep gemaskerde mannen hem in een bestelbus duwt, zien we hem lunchen met belangrijke politici, een buitenechtelijke affaire hebben in een geheim appartement in Parijs en gokschulden maken tijdens een partijtje poker. Je zou bijna denken dat de ontvoering bedoeld is als straf voor het zelfzuchtige gedrag van Graff. Continue reading

10/5/10

Vreemd Bloed (Johan Timmers, 2010)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

vreemdbloed

Over de fotografie van Ton Peters in Vreemd Bloed niets dan goeds. De smaakmakende camera van Peters (o.a. Tussenstand en Joy) zweeft sierlijk door de boomgaard en langs de grazende koeien nabij het slachthuis. Een dergelijke opzichtig weelderige filmstijl zie je niet zo vaak in een Nederlandse film. De stijl past bij het verre van realistisch vertelde vader/zoonrelaas. Continue reading