03/26/10

Lebanon (Samuel Maoz, 2009)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

lebanon1

Lebanon, het speelfilmdebuut van laatbloeier Samuel Maoz, speelt zich af in een tank tijdens de Israëlische invasie van Libanon in 1982. Vier soldaten, en met hen de toeschouwer, zitten gedurende de hele film opgesloten in het voertuig. Ze hebben nauwelijks bewegingsruimte en hun blik op de buitenwereld is beperkt. Wat op het slagveld gebeurt, is enkel te volgen door het vizier van de telescoop. Dit gezichtspunt kan op meerdere manieren worden geïnterpreteerd. Continue reading

03/19/10

De speelfilm als metafoor: The Headless Woman en Tony Manero

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin
The Headless Woman

The Headless Woman

Wij Hollanders hebben over het algemeen weinig op met metaforen en symboliek in speelfilms. Onze cinema is een letterlijke cinema. Wat je ziet is wat je krijgt – dubbele lagen ontbreken nagenoeg. De beelden staan voor zichzelf en niet voor een grote of desnoods kleine achterliggende gedachte. In de cinema uit Zuid-Amerika is dat wel anders. Continue reading

03/18/10

Chloe (Atom Egoyan, 2009)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin
Julianne Moore in Chloe

Julianne Moore in Chloe

Ik haat internet, zegt Chloe (Amanda Seyfried) in de gelijknamige film van Atom Egoyan. Internet is in het moderne westerse leven een middel ter vervanging van directe communicatie en lichamelijk contact. Mensen creëren een gewenste identiteit op de eigen homepage, discussiëren in de chatbox, flirten via SMS, daten via e-mail en beëindigen de relatie tijdens een webcamgesprek. Dat laatste overkomt Michael (Max Thieriot), de zoon van gynaecoloog Catherine (Julianne Moore) en universitair docent David (Liam Neeson). Continue reading

03/5/10

Brian Eno, Cocteau Twins, Genesis en The Lovely Bones

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

lovelybones

Als een Bob Dylan-adept roept dat Dylan God is (en dan doen vrijwel alle Dylan-adepten), dan zet hij de kras krassende bard met deze ultieme heiligverklaring op de hoogst mogelijke troon. Als ik beweer dat Brian Eno God is, doel ik slechts op de alomtegenwoordigheid van deze invloedrijke producer. Zo duikt zijn ook regelmatig op in speelfilms. Continue reading