02/13/09

War Requiem (Derek Jarman, 1988)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

war requiem

Het meesterwerk War Requiem uit 1988 van Derek Jarman is oneerbiedig te omschrijven als een videoclip op speelfilmlengte bij het gelijknamige requiem van Benjamin Britten. War Requiem is geschreven als ode aan de omgekomen soldaten in de Tweede Wereldoorlog en voor het eerst uitgevoerd in mei 1962 in de heropgebouwde kathedraal van Coventry. De compositie is een grandioos werk voor orkest, een immens koor en drie solisten op teksten uit een Latijnse dodenmis en gedichten van de in de loopgraven van WO I overleden Britse poëet Wilfred Owen. Continue reading

02/12/09

Doubt (John Patrick Shanley, 2008)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

doubt

Doubt is een verfilmd toneelstuk, voor het grote doek bewerkt en geregisseerd door de man die het stuk schreef en in 2004 off-Broadway bracht. De aanwezigheid van de bühne is vaak voelbaar en je kunt het theaterpluche ruiken. Het spel van de acteurs maakt meer indruk dan de filmbeelden waarin hun spel is vervat. De beste momenten zitten dan ook in de dialogen en niet in de beelden. Continue reading

02/11/09

The Coffin (Ekachai Uekrongtham, 2008)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

the-coffin

The Coffin heeft het mooiste openingsbeeld dat ik zag tijdens het IFFR 2009. De camera glijdt vanaf de voeten over het lichaam van een vrouw (Karen Mok) die vrijwillig in een doodskist is gaan liggen. Als de camera bij haar gezicht is, opent ze haar ogen en vertelt ze over het Thaise ritueel waarbij mensen zich massaal laten begraven, om zowel therapeutische als religieuze redenen. Via haar gezicht tilt de camera omhoog tot ver boven een groep van tegen de honderd gevulde doodskisten die in een cirkel rondom immense beeldengroep opgesteld staan. Continue reading

02/10/09

Daytime Drinking (Young-Seok Noh, 2008)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

daytimedrinking

De pas afgestudeerde jongeling Hyuk-Jin (Sam-dong Song) treurt aan het begin van Daytime Drinking om een verbroken relatie en bedrinkt zich in zijn woonplaats Seoul samen met drie vrienden. Zij opperen de volgende dag spontaan af te reizen naar festiviteiten in een ver weg gelegen plaatsje. De volgende dag blijkt Hyuk-Jin de enige te zijn die daadwerkelijk de bus heeft gepakt. Nu staat hij moederziel alleen op een vreemd en afgelegen busstation ver van de grote stad. Continue reading