06/24/08

Across The Universe (Julie Taymor, 2007)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

across the universe

Je hoeft geen hekel aan The Beatles te hebben om moeite te hebben met Across The Universe. Liedjes van de Fab Four zijn de bouwstenen voor het verhaal over Jude (Jim Sturgess) uit Liverpool en zijn verblijf in de Verenigde Staten. Zijn belangrijkste doel is het vinden van zijn natuurlijke vader, maar als die klus geklaard is, ontmoet hij Lucy (Evan Rachel Wood), slaat verliefdheid toe en blijft hij hangen. Het simpele liefdesverhaal is weinig meer dan een kapstok voor een muzikale aaneenschakeling van verwijzingen naar het Amerika van eind jaren zestig. Continue reading

06/20/08

Paris (Cédric Klapisch, 2008)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

Paris

Bij elke mislukte mozaïekvertelling groeit mijn bewondering voor Robert Altman. Cédric Klapisch liet met zijn schattige Chacun Cherche Son Chat (1996) zien ook redelijk raad te weten met deze vertelmethode, vooral omdat hij zich beperkte tot een overzichtelijke straat in een kleurrijke wijk in Parijs. In Paris probeert hij de hele Franse hoofdstad in het verhaal te betrekken en daarbij vergaloppeert hij zichzelf. Continue reading

06/16/08

Mike Leigh: Bleak Moments (1971) & Happy-Go-Lucky (2008)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin
Happy-Go-Lucky

Happy-Go-Lucky

Happy-Go-Lucky is de eerste film van Mike Leigh waarin het hoofdpersonage een onwrikbaar blije kijk op het leven heeft. Poppy blijft lachen, zelfs bij tegenslag, zoals zeer vroeg in de film wanneer haar mooie fiets blijkt gejat. Eerder in het oeuvre van Leigh lachte enkel de toeschouwer (meestal omdat er nauwelijks een andere uitweg was dan de lach) om de weinig florissante uitgangspositie van de hoofdpersonen. Na het voor televisie bewerkte toneelstuk Abigail’s Party (1977) is Leighs debuut Bleak Moments uit 1971 misschien wel het pijnlijkst grappig. Continue reading